( مسأله 18 ) اگر آبى نجس شود ، پاك نمىگردد ، مگر اين كه به آب كرّ متّصل شود ، يا آب كرّ بر آن جارى گردد ، يا باران بر آن ببارد . ( مسأله 19 ) آب باران پاك و پاك كننده است و اگر در حال باريدن با نجاست ملاقات كند ، نجس نمىشود . ( مسأله 20 ) اگر آب باران بر روى آب نجس ببارد ، آن را پاك مىكند ، البته چند قطره اثر ندارد . ( مسأله 21 ) اگر آب باران روى فرش نجس ببارد و به پشت آن برسد ، ظاهر و باطن آن پاك مىشود و نيازى به فشار دادن و دو بار شستن ندارد . ( مسأله 22 ) آبى كه براى غسل جنابت يا غسل واجب ديگرى مصرف شده ، اگر با نجاست ملاقات نكند ، پاك است ولى نمىتوان با آن دوباره غسل يا وضو انجام داد ، مگر اين كه به مقدار كرّ يا متّصل به منبع باشد . ( مسأله 23 ) آب استنجا ، يعنى آبى كه براى پاك كردن محلّ ادرار و مدفوع به كار برده مىشود ، اگر با چيزى ملاقات كند آن را نجس نمىكند ، مشروط بر اين كه : 1 - نجاست محلّ بيش از حد متعارف نباشد . 2 - ذرّات نجاست بيش از متعارف همراه آن نباشد . 3 - نجاست ديگرى مثل خون به آن نرسيده باشد ، حتّى بنابر احتياط واجب خونى كه به همراه بول يا غائط بيرون آمده باشد . ( مسأله 24 ) غير از استنجا ، آب قليلى كه براى شستن نجاست مصرف مىشود ، نجس است و با هر چيزى ملاقات كند ، آن را هم نجس مىكند . ( مسأله 25 ) آبى كه انسان در پاك بودن آن شك دارد ، بنا را بر طهارت آن مىگذارد . ( مسأله 26 ) آبى كه قبلًا نجس بود و انسان نمىداند كه تطهير شده يا نه ؟ بنا