" تقليد " : در لغت به معنى پيروى كردن ؛ و در اصطلاح شرع مقدس اسلام ، به معنى پيروى كردن كسى كه احكام و مسائل شرعى را نمىداند از مجتهد جامع الشرايط ، ( شخص آگاه و متخصص دينىِ داراى شرايط ) مىباشد . تقليد در اعتقادات و اصول دين جايز نيست ، بلكه مسلمان بايد اعتقادات خود را از راه تحقيق و بررسى بدست آورد ، و صرف آن كه پدر يا مادر يا ساير افراد به اسلام معتقدند براى اعتقاد شخصى كافى نيست اگر چه دليل اعتقاد او به اسلام از نظرديگران قانع كننده نباشد . [ در حديث است كه امام رضا به پيره زنى كه در حال ريسيدن نخ بود فرمودند : خدا را چگونه شناختى ؟ پيره زن دست از چرخ خود برداشت و گفت : يابن رسول الله اين چرخ به اين كوچكى بدون آن كه من آن را به حركت در آورم حركتنخواهد كرد ؛ چگونه اين چرخ و فلك و عالم بدون حركت دهنده‌اى در حركت است ؟ ! ] تذكّر مهمّ احكامى كه در اين رساله بيان شده بر سه قسم است : 1 - فتوا در هر مسأله‌اى كه مجتهد فتوا بدهد ، مقلّد بايد به فتواى مرجع تقليد خود عمل كند و هرگز نمىتواند از آن سرپيچى نمايد .