( مسألهء 220 ) اگر كسى شك كند آيا جنب شده يا نه ؟ به شك خود اعتنا نمى كند و بنا را بر عدم جنابت ميگذارد . ( مسألهء 221 ) كسى كه ميداند جنب شده ، ولى شك مىكند غسل كرده يا نه ؟ بايد غسل كند ، اگر چه عادتش اين بوده كه همواره بعد از جنابت بلافاصله غسل ميكرد . مگر اين كه شك او به وسوسه برگردد ، در اين صورت به شك خود اعتنا نكند و بنا را بر طهارت بگذارد . ( مسألهء 222 ) اگر كسى در اثناى غسل شك كند جايى از بدن را شسته يا نه ؟ واجب است آن را بشويد . ولى اگر بعد از غسل شك كند ، به شك خود اعتنا نكند و بنا را بر صحّت غسل بگذارد . ( مسألهء 223 ) مستحب است كسى كه به وسيلهء خروج منى جنب شده ، پيش از غسل ادرار كند ، و در اين صورت اگر رطوبتى از او خارج شود كه شك كند آيا منى است يا نه ؟ بنا را بر اين ميگذارد كه منى نيست و اگر غسل كرده غسلش صحيح است . ( مسألهء 224 ) ادرار كردن پيش از غسل جنابت ، براى كسى كه با خروج منى جنب شده ، مستحب است ، امّا شرط صحّت غسل نيست ، ولى اگر ادرار نكرد و بعد از غسل رطوبتى ديد ، و احتمال داد كه منى باشد ، بايد بنا بگذارد بر اين كه آن رطوبت منى است ، بايد لباس و بدنش را تطهير كند و غسلش را اعاده نمايد . * * *