فصل چهارم : احكام غسل جنابت جنابت به دو شكل روى ميدهد : 1 - بيرون آمدن منى از مرد ، در خواب يا بيدارى . 2 - آميزش اگر چه منى هم بيرون نيايد . ( مسألهء 190 ) اگر ذرّات منى در مجرا باقى مانده باشد و پس از غسل از او بيرون آيد ، باز هم حكم جنابت بر او عارض مىشود . ( مسألهء 191 ) اگر در خواب يا بيدارى از زنان منى بيرون بيايد ، بنابر احتياط واجب بايد بدن و لباسش را تطهير كند ، سپس غسل كند و براى نماز وضو هم بگيرد . ( مسألهء 192 ) آبى كه به هنگام ملاعبه از انسان خارج مىشود ، پاك است و حكم منى را ندارد . ( مسألهء 193 ) رطوبتى كه از انسان بيرون ميآيد ، اگر معلوم باشد كه منى هست ، حكم جنابت بر او جارى مىشود و هيچ نشانهاى لازم نيست . ( مسألهء 194 ) بيرون آمدن منى از انسان سالم هميشه همراه با جهش ، سستى بدن و از روى شهوت مىباشد ، ولى در شخص مريض اگر همراه با شهوت باشد كافى است و در حكم جنب مىباشد . ( مسألهء 195 ) اگر در خواب با جهش و از روى شهوت بيرون آيد در حكم جنب است ، ولى اگر در جهش آن شك كند و اندك بودن آن نشانه نداشتن جهش باشد ، غسل كردن بر او واجب نمى شود .