( مسألهء 173 ) كسى كه با وضوى جبيرهاى نماز خوانده ، اگر در اثناى وقت عذرش بر طرف شد ، كشف مىكند از اين كه وضويش صحيح نبوده ، و اعمالى كه با آن وضو انجام داده باطل بوده است . ( مسألهء 174 ) كسى كه با طهارت جبيرهاى نماز خوانده و تا آخر وقت عذرش باقى بوده ، طهارت و نمازش صحيح است و اگر بعد از وقت عذرش بر طرف شود ، طهارت او به قوّت خود باقى است و نيازى به تجديد وضو يا غسل ندارد ، اگر چه بهتر است ، به ويژه در وضو و تيمّم . ( مسألهء 175 ) در هر موردى كه انسان نميداند كه وظيفهاش جبيره يا تيمّم است ؟ بايد هر دو را جمع كند ، يعنى هم وضو يا غسل جبيرهاى انجام دهد و هم تيمّم كند ، تا با پرسش يا بررسى وظيفهاش مشخّص شود . * * * احكام مسلوس ومبطون كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن ادرار خود جلوگيرى كند و قطره قطره ادرارش ميريزد « مسلوس يا سَلَسِ البول » ناميده مىشود . كسى كه نمى تواند غائط خود را كنترل كند « مبطون » ناميده مىشود . ( مسألهء 176 ) كسانى كه به يكى از اين دو بيمارى مبتلا هستند ، و يا حدث ديگرى از آنها به طور مستمرّ صادر مىشود ، اگر از وضع خود آگاهند و ميدانند كه تا آخر وقت فرصتى پيش ميآيد كه بتوانند وضو گرفته و نماز بخوانند ، بايد منتظر باشند تا در آن فرصت وضو بگيرند و نماز بخوانند . ( مسألهء 177 ) اگر فرصتى كه پيش ميآيد ، به مقدار كمترين فرصت لازم براى نماز اختيارى است ، باز هم بايد منتظر همان فرصت باشند .