( مسألهء 103 ) مستحب است مسح پاها را از سر انگشتان شروع كرده ، در مفصل ختم كند . ( مسألهء 104 ) پهناى يك انگشت در مسح پا از نظر عرضى كافى است ، اگر چه مستحب است كه با همه كف دست انجام بگيرد . ( مسألهء 105 ) احتياط واجب آن است كه اوّل پاى راست را با دست راست ، سپس پاى چپ را با دست چپ مسح كند . ( مسألهء 106 ) مسح سر و پاها بايد با رطوبت باقيماندهء وضو باشد و نمى توان از آب تازه استفاده كرد . ( مسألهء 107 ) محل مسح نبايد به مقدارى تَر باشد كه هنگام مسح با آب وضو مخلوط شود . ( مسألهء 108 ) در صورت شستن دستها به نحو ارتماسى و يا با ريختن آب بر آنها و جريان دادن آب بدون كمك گرفتن از دست - همانند آنكه دست را زير شير بگيرد - لازم است كه كف دست ديگر را بر قسمتى از آن دست بكشد تا مسح صحيح باشد . و بعد از اكمال شستن دست ، آب بر آن جريان نكند و مسح با آب جديد نباشد . ( مسألهء 109 ) اگر رطوبت دست در اثر گرمى هوا ، حرارت بدن و امثال آن خشك شود ، ميتواند از رطوبت محاسن ، ابروها و مژگان خود استفاده كند و مسح را با رطوبت برگرفته از آنها انجام دهد . ومانعى ندارد كه آب را ريش بگيرد حتّى ميتواند از جاهائى كه از حد خارج است ، همانند كنار گونه ها و زير چانه آب بگيرد . ( مسألهء 110 ) اگر محلّ مسح به وسيله عرقچين ، جوراب ، حنا و گِل پوشيده باشد ، نمى توان از روى آنها مسح كرد .