( مسألهء 65 ) تخلّى در گذرگاهها و كوچه هاى بن بست ، كه ايجاد مزاحمت براى رهگذرها و صاحب خانه ها مىباشد ، بنابر احتياط واجب جايز نيست . ( مسألهء 66 ) مخرج ادرار جز با آب پاك نمى شود . ( مسألهء 67 ) در تطهير مخرج ادرار با آب قليل دو بار آب ريختن لازم است ، در غير قليل يك بار كافى است . ( مسألهء 68 ) اگر مخرج ادرار با مادّهء غليظى چون : وذى و مذى آلوده باشد ، بايد آن را مالش داد ، در غير اين صورت ريختن آب كافى است . ( مسألهء 69 ) براى پاك كردن محلّ غائط ميتواند آن را يك بار با آب بشويد و يا بنابر احتياط واجب سه مرتبه با سنگ و پارچه و امثال آنها ، به شرط اين كه بنابر احتياط واجب پاك باشند و عين نجاست را از بين ببرند ، پاكيزه نمايد . ( مسألهء 70 ) در موارد زير حتماً بايد محلّ غائط را بشويد : 1 - اطراف مخرج بيشتر از حدّ معمول آلوده شود . 2 - با نجاست ديگرى چون خون همراه باشد . ( مسألهء 71 ) بنابر احتياط واجب نبايد مخرج را با استخوان و سرگين پاك كند ، امّا اگر انجام دهد مخرج پاك مىشود . ( مسألهء 72 ) براى مردان مستحب است بعد از بيرون آمدن ادرار استبرا كنند ، تا اگر چيزى در مجرا باقى مانده ، بيرون بيايد . ( مسألهء 73 ) بهترين راه استبرا آن است كه سه بار از مخرج تا بيخ آلت با فشار بكشد ، آنگاه سه بار از بيخ آلت تا سرِ آن بكشد ، سپس سه بار سر آلت را فشار دهد . ( مسألهء 74 ) كسى كه پس از ادرار استبرا نموده ، اگر رطوبتى از او خارج شود و نداند آيا ادرار است يا آبهاى پاك ، بنا را بر پاك بودن آن ميگذارد و اگر وضو داشته ، وضويش نيز باطل نمى شود .