خوانسارى ) و نقد و بررسى آنها و كاويدن ادلّه ، سرانجام قولى را برگزيده ، كه گاه اين سخن با سخنِ ديگر فقيهان منطبق بوده و گاه متفرّد است . ايشان ، به حضور منظّم و بدون تعطيل در ايّام درسى و سرِ ساعت ، بدون‌اندكىتأخير - مقيّد بوده ، و در روزهاى چهارشنبه به شرح و توضيح حديثى از فرمايشات پيامبر اكرم ( ص ) مىپردازد - و اگر روزى چهارشنبه ، تعطيل باشد اين كار را در روز پيشين آن انجام مىدهد - و از اين رهگذر تاكنون به شرح وصاياى رسول خدا ( ص ) به اميرالمؤمنين عليه‌السّلام ، ابوذر غفارى و عبداللَّه بن مسعود توفيق يافته است . ( كه شرح وصاياى پيامبر اكرم ( ص ) به ابوذر به نام انوار اخلاقى « ره‌توشه پارسايان » چاپ رسيده است ) . معظم له در طول درس ، به يكايك پرسشها و اشكالات - هر چند سست و بىپايه - شاگردان خود گوش فرا داده و با خوشرويى و اخلاق حسنه به پاسخ آنها مىپردازد و از شاگردان سخت‌كوش خويش به شايستگى تقدير به عمل مىآورد و بر فراز منبر تدريس ، از آنان احترام مىنمايد . ايشان در خلال درس ، نيز به ذكر مطالب مناسب از تاريخ و تفسير و رجال و مواعظ نيز پرداخته