حجّ افراد به جا آورد و پس از آن عمره مفرده به جا آورد و در سال ديگر حجّ را اعاده كند . مسأله 138 : اگر حجّ را به نيّت خالص به جا نياورد و به ريا و غير آن باطل كند بايد سال ديگر عمره و حجّ را اعاده كند . مسأله 139 : اگر بعضى از اركان عمره يا حجّ را به نيّت خالص نياورد و به ريا و غير آن باطل كند و نتواند آن را جبران كند پس در عمره حكم بطلان عمره را دارد و در حجّ حكم بطلان حجّ را ، ولى اگر محلّ جبران باقى است و جبران كرد عملش صحيح مىشود ، گرچه معصيت‌كار است . مسأله 140 : اگر به واسطه ندانستن مسأله يا جهت ديگر به جاى نيّت عمره تمتّع ، حجّ تمتّع را قصد كند پس اگر در نظرش آن است كه همين عمل را كه همه به جا مىآورند او هم به جا آورد و گمان كرده جزء اول از دو جزء حج ، اسمش حجّ تمتّع است ظاهرا عمل او صحيح است و عمره تمتّع است و بهتر آن است كه نيّت را تجديد كند .