مقدمه از مهم‌تريناركان هر نظام و حكومتى مسأله اقتصاد و پرداخت‌هاى مالى است ، به طورى كه از جنبه ظاهر ، دوام و استقلال حكومت بستگى تامّ به آن دارد . امروزه قدرت‌هاى بزرگ دنيا مىكوشند تا از جهت اقتصادى بر اقران خود برترى يابند و لذا با بى شرمى تمام و تا سرحدّ جنون به كشورهاى ضعيف ظلم مىكنند و با تطميع و يا تهديدِ سران كشورهاى مستضعف ، دست به چپاول مخازن آنها زده ، سرمايه‌هاى ملّى آنان را غارت مىكنند . حكومت‌هاى ضعيف هم با تعيين عوارض گوناگون و بستن ماليات‌هاى سنگين و بهره‌كشى از مردم بيچاره ، جور حاكمان جهانخوار را مىكشند و جيب آنان را پر مىكنند تا مگر از اين حكومت پوشالى و زودگذر دنيا طرفى ببندند و بهره‌اى ببرند . لذا هر روز به اسمى جديد و سازى نو ، مردم نگون‌بخت را سر كيسه مىكنند و با سوء استفاده از غفلت و بى خبرى آنان سرمايه‌هاى آنان را به تاراج مىبرند . اين وضع حكومت‌هاى بزرگ و دست نشانده‌هاى آنان است اما اسلام عزيز كه بهترين نظام را به خود اختصاص داده ، با برنامه‌هاى مردمى و متين به دور از هر گونه ظلم و تجاوز ، حكومت خود را بر اساس صدق و صفا و محبت ، پايه ريزى كرده و افراد را براى برپايى يك نظام اقتصادى ملّى به يك بسيج عمومى دعوت فرموده است . اساس اين برنامه بر دو محور « وجوب » و « استحباب » استوار است . يعنى : بعضى از پرداخت‌هاى مالى را اجبارى و برخى را اختيارى قرار داده است . ولى نكته قابل