احرامش باطل خواهد بود . « 252 » م - آنچه ذكر شد كه لازم نيست قصد كند ترك محرمات را تفصيلا در غير آن محرماتى است كه عمره يا حج را باطل مىكند . مثل اكثر محرمات ، و امّا آنچه عمره يا حج را باطل مىكند مثل نزديكى با زن و استمناء در بعضى از صور كه ذكر خواهد پس با قصد ارتكاب آن ، احرام باطل است بلكه غير ممكن است ولى قصد عارض بعد از احرام بدون ارتكاب اشكال ندارد . « 253 » م - عمره و حج و اجزاء آنها از عبادات است و بايد با نيت خالص براى اطاعت خداوند تعالى بجا آورد . « 254 » م - اگر عمره را به رياء يا غير آن باطل كند اگر اعاده و جبران عمره ميسّر نباشد احتياط واجب آن است كه حج افراد بجا آورد و پس از آن بجا آورد و در سال ديگر حج را اعاده كند . « 255 » م - اگر حج را به نيت خالص بجا نياورد و به رياء و غير آن باطل كند بايد سال ديگر عمره و حج را اعاده كند . « 256 » م - اگر بعضى از اركان عمره يا حج را به نيت خالص نياورد و به رياء و غير آن باطل كند و نتواند آن را جبران كند پس در عمره حكم بطلان عمره را دارد و در حج حكم بطلان حج را ، ولى اگر محل جبران باقى است و جبران كرد عملش صحيح مىشود ، گرچه معصيت كار است . « 257 » م - اگر بواسطه ندانستن مسأله يا جهت ديگر بجاى نيت عمره تمتع ، حج تمتع را قصد كند پس اگر در نظرش آن است كه همين عمل را كه همه بجا مىآورند او هم بجا آورد و گمان كرده جزء اول از دو جزء حج ، اسمش حج تمتع است ظاهرا عمل او صحيح است و عمره تمتع است و بهتر آن است