اين آيه و اين روايت در اهميت حج و وجوب آن كافى است و روايات بسيارى در اين دو قسمت وارد شده كه اين مختصر ، گنجايش ذكر آنها را ندارد و چون كه مستحبات حج بيش از آن است كه در اين رساله بيان شود ، لذا به بيان مقدارى از آنها اكتفا كرده و بقيه را به كتب مفصله وا مىگذاريم كه بجا آوردن آنها به اميد ثواب اشكالى ندارد و نظر به اينكه اين مناسك براى فارسىزبانان مىباشد و تكليف آنها عمره و حج تمتع است اكتفا به بيان احكام آنها شد و قبل از شروع در مناسك كه مشتمل است بر دو باب و چند فصل و مسائلى چند ، بعضى مسائل و شرايط وجوب حجة الاسلام و بعض مسائل نيابت و وصيت به حج و چند مسائل ديگر بيان نيست . « 1 » م - حجة الاسلام كه حج واجب بر شخص مستطيع است ، بيش از يك مرتبه در تمام عمر واجب نيست . « 2 » م - وجوب حج ، بر شخص مستطيع فورى است يعنى واجب است در سال اول استطاعت بجا آورد و تأخير آن جايز نيست و ظاهر اين است كه تأخير آن بدون عذر از گناهان كبيره است و در صورت تأخير ، واجب است در سال بعد انجام دهد « 3 » م - اگر درك حج ، بعد از حصول استطاعت ، متوقف بر مقدماتى مثل سفر و تهيه اسباب آن باشد ، تحصيل آن واجب است ، به‌طورى كه در همان سال به حج برسد و در صورتى كه شخص كوتاهى كند و به حج در آن سال نرسد ، حج بر او مستقر مىشود كه بايد در هر صورت بعدا به حج برود هر چند استطاعت از بين برود بلكه هم‌چنين است هرگاه متمكن از رفتن با اولين كاروان و قافله بود و نرفت به اعتماد اينكه با تأخير نيز حتما درك خواهد كرد