س 5 - شخصى ملك و زمين خود و شركايش را به كسى مىفروشد و مىگويد حقّ شركايم را از زمين شخصى ديگر خودم مىدهم آيا اين معامله صحيح است كه بايع حقّ شركاء را از زمين شخصى خود بدهد و آيا شركاء حقّ ادّعايى نسبت به مشترى را دارند يا خير ؟ ج 5 - اين معامله فضولى است و اگر مالك ، اين معامله را اجازه دهد معامله صحيح است و قيمت زمين را از مشترى مىگيرد و يا اگر قيمت را بايع گرفته است بايد رضايت مالك را جلب كند . س 6 - چنانچه در معامله‌اى فضولى كه مشترى جاهل به مالكيت غير است با گذشت چند سال و افزايش چندين برابر قيمتها ( بدون اينكه مشترى هزينه‌اى در مورد معامله كرده باشد ) مثمن توسط مالك كشف و ردّ شود بفرمائيد : الف - فضول در ردّ ثمن ضامن چه مبلغى مىباشد مبلغ حين‌المعامله يا حين الردّ ؟ ب - در اين صورت آيا فرقى بين علم و جهل مشترى وجود دارد ؟ ج - در صورتى كه فضول ضامن ثمن حين المعامله باشد در هنگام كاهش معتنى به ارزش پول و تفاوت فاحش ثمن حين المعامله و حين الردّ آيا مىتوان فضول را ضامن مابه التفاوت اين دو مبلغ و ساير خسارات دانست ؟ د - آيا مشترى مىتواند از قبول ثمن معامله خوددارى و بايع را ملزم به تحويل مورد ديگرى با همان كمّيت و كيفيت بنمايد ؟ ج 6 - الف - اگر در اين معامله مشترى خسارتى متحمّل گرديد بايد فضول آن را پرداخت كند ولى بايد قيمت همان مقدار حين معامله محاسبه گردد مگر آنكه افزايش قيمتها موجب كسر و خسران فراوان باشد كه بايد محاكم بين مشترى و فضول مصالحه‌اى ترتيب دهند . ب - مطالبى كه گفته شد در مورد جهل مشترى است ولى اگر علم به فضولى بودن معامله داشته ، چون خود اقدام نموده خسران هم به او تعلّق مىگيرد . ج - جواب داده شد . د - جايز نيست . س 7 - همانطور كه مستحضر مىباشيد هم اكنون عرف اين است كه براى هيچكدام از عقود لازمه و غير لازمه ايجاب و قبول يا همان صيغه معامله جارى نمىكنند آيا اين معاملات به صورت معاطات صحيح مىباشند