س 20 - آيا راننده‌اى كه در ايّام سال شغلش رانندگى است و در محدوده سه يا چهار فرسخى محلّ ، كار مىكند و گاه گاهى به جاى دورترى مىرود ( مثلًا صد فرسخى ) آيا نمازش تمام است يا شكسته ؟ ج 20 - در صورتى كه رانندگى شخص در محدوده كمتر از چهار فرسخى باشد ، حكم شخص معمولى را دارد يعنى بايد براى سفرهاى بيش از حدّ مسافت در سفر اوّل شكسته ، سفر دوّم جمع و سفر سوّم تمام بخواند ولى اگر رانندگى او در محدوده بيش از چهار فرسخ باشد حكم دائم‌السفر را دارد س 21 - دانش‌آموزان ، دانشجويان ، معلّمان ، سربازان و كارمندانى كه به جهت تحصيل ، سربازى يا شغل كار خود هفته‌اى يك روز يا بيشتر به مسافت شرعى ( 45 كيلومتر ) سفر مىكنند حكم نماز و روزه آنها چيست ؟ ج 21 - اگر هر هفته يك مرتبه مسافرت مىكنند بايد نماز را شكسته بخوانند و روزه نمىتوانند بگيرند ولى اگر هفته‌اى لااقل دو مرتبه سفر كنند و يا اينكه چند مرتبه پشت سر هم سفر كنند تا مصداق كثيرالسفر تحقّق پيدا كند اگرچه هفته‌هاى بعدى يك مرتبه هم سفر نمايند ، نماز آنها تمام و روزه هم بايد بگيرند البته به شرط آنكه از وطن ، اين سفرها را انجام دهد . س 22 - كسى كه ميان محلّ اقامت خود ( وطن يا غير وطن ) و محلّ شغل رفت و آمد مىكند و از باب سفر مقدّمه شغل و يا از باب من شغله‌السفر نمازش تمام است و مىتواند روزه بگيرد حال اگر از محلّ اقامت خود تا آن نقطه مقصد جهت كار شخصى خود برود نماز و روزه او چه حكمى دارد ؟ ج 22 - اگر بعنوان شغل يا مقدّمه شغلى سفر نكند بلكه اگر براى كار شخصى سفر رود روزه و نمازش قصر است . س 23 - روزه و نماز دانشجويان و طلّابى كه جهت تحصيل مسافرت مىكنند چيست ؟ ج 23 - اگر مراد دانشجويان و طلّابى است كه بيش از دو سال در محلّ تحصيل مىمانند ، اين مكان حكم وطن آنها را دارد و اگر مراد كسانى است كه در هفته چند روز در محلّ تحصيل هستند و چند روز در وطن ، راهى براى تمام شدن نماز ندارند مگر آنكه در هفته اوّل و دوّم لااقل دو مرتبه سفر كنند تا مصداق