س 9 - اگر شخصى قصد اقامت دائم در شهرى را داشت آيا به محض ورود او به آن شهر وطن او محسوب مىشود ، چه مدّت لازم است كه حكم وطن درباره او صادق باشد ؟ ج 9 - بايد قصد توطّن بيش از دو سال را داشته باشد و كمتر از ده روز هم نماند بلكه در حدّى باشد ، كه عرفاً بگويند اينجا وطن او شده است . س 10 - طلّابى كه براى تحصيل به قم آمدند و چند سال است در قم هستند و آينده نيز معلوم نيست كه در كجا باشند ، احتمال دارد در قم بمانند و احتمال دارد بروند ، حكم نماز و روزه آنها چگونه است ؟ ج 10 - حكم وطن اتّخاذى را دارد و نماز و روزه آنها تمام است . س 11 - اگر شخصى در شهرى غير از محلّ تولّد خود قصد توطّن نمود به اين نيّت كه دائماً در آن شهر بماند امّا پس از چند سال بر حسب اتّفاق و ضرورت از آن شهر منتقل شد ، آيا آن شهر وطن او باقى خواهد ماند آيا اين امكان وجود دارد كه در آنِ واحد چند وطن داشته باشد ؟ ج 11 - باقى ماندن آن شهر به وطنيّت بستگى دارد به اين كه اعراض نكند ، پس خروج از راه ضرورت موجب به هم خوردن وطن نمىشود ، مثل آن كه او را بجاى ديگر تبعيد كرده باشند و داشتن دو وطن مانعى ندارد . س 12 - مراد از وطن ثانوى چيست ؟ مثلًا كسى اهل شهرى است ، بنا دارد قم را وطن ثانى قرار دهد ، حال آيا براى صدق وطن ابتداءً بايد چند ماه باشد و اگر در سال چند ماه هم در وطن ثانوى باشد ، آيا اين وطن حساب مىشود يا خير ؟ ج 12 - وقتى تصميم گرفت در محلّى بعنوان زندگى بماند و مقدارى ماند كه عرفاً بگويند در اينجا زندگى مىكند ، وطن او محسوب مىگردد و احتياج نيست چندين ماه بماند . س 13 - طلّاب ، دانشجويان و سربازان در شهر غير وطن اصلى راجع به نماز و روزه چه حكمى دارند ، آيا قصد لازم است ؟ ج 13 - نظر ما اين است كه : اگر قصد دارد مدّت چند سال در شهرى بماند ، مىتواند آنجا را وطن قرار دهد و نمازش را تمام بخواند ، ولى نسبت به سرباز مشكل است زيرا ماندن او به اختيار خودش نيست و لذا بايد قصد نمايد .