مسأله 10 - اگر در مسأله‌اى به فتواى مجتهدى عمل كند ، و بعد از مردن او در همان مسأله به فتواى مجتهد زنده رفتار نمايد ، دوباره نمىتواند آن را مطابق فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته است انجام دهد و همچنين اگر مجتهد زنده در مسأله‌اى فتوى ندهد ، و احتياط نمايد و مقلّد مدّتى به آن احتياط عمل كند ، دوباره نمىتواند به فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته عمل نمايد ، مثلًا اگر مجتهدى گفتن يك مرتبه « سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا الهَ الّا اللّهُ وَاللّهُ اكْبَر » را در ركعت سوم و چهارم نماز كافى بداند ، ومقلّد مدّتى به اين دستور عمل نمايد و يك مرتبه بگويد ، چنانچه آن مجتهد از دنيا برود و مجتهد زنده احتياط واجب را در سه مرتبه گفتن بداند و مقلد مدتى به اين احتياط عمل كند و سه مرتبه بگويد ، دوباره نمىتواند به فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته برگردد و يك مرتبه بگويد . مسأله 11 - مسائلى را كه انسان غالباً به آنها احتياج دارد واجب است ياد بگيرد . مسأله 12 - اگر براى انسان مسأله‌اى پيش آيد كه حكم آن را نمىداند ، بهتر آن است كه صبر كند تا فتواى مجتهد اعلم را به دست آورد و يا به فتواى مجتهدى كه علم او كمتر از مجتهد اعلم و بيشتر از مجتهدهاى ديگر است عمل كند اگر علم باختلاف نداشته باشد ، و يا اگر مىتواند از راه احتياط وظيفه خود را انجام دهد . مسأله 13 - اگر كسى فتواى مجتهدى را به ديگرى بگويد ، چنانچه فتواى آن مجتهد عوض شود لازم است به او خبر دهد كه فتوا عوض شده و همچنين اگر بعد از گفتن فتوى بفهمد اشتباه كرده در صورتى كه ممكن باشد بايد اشتباه را بر طرف كند . مسأله 14 - اگر مكلّف مدتى اعمال خود را بدون تقليد انجام دهد ، در صورتى اعمال او صحيح است كه با فتواى مجتهدى كه وظيفه‌اش تقليد از او بوده يا با فتواى مجتهدى كه فعلًا بايد از او تقليد كند مطابق باشد ، يا از راه ديگرى بفهمد كه بوظيفه واقعى خود رفتار كرده است .