مسأله 416 - اگر مستحاضه بداند كه پيش از گذشتن وقت نماز بكلّى پاك مىشود ، يا به اندازه خواندن نماز خون بند مىآيد ، بايد صبر كند و نماز را در وقتىكه پاك است بخواند . مسأله 417 - اگر بعد از وضو و غسل ، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد ، به مقدارى كه وضو و غسل و نماز را بجا آورد بكلّى پاك مىشود ، بايد نماز را تأخير بيندازد و موقعى كه بكلّى پاك شد دوباره وضو و غسل را بجا آورد و نماز را بخواند و اگر وقت تنگ شد لازم نيست وضو و غسل را دوباره بجا آورد بلكه با وضو و غسلى كه دارد مىتواند نماز بخواند . مسأله 418 - مستحاضه كثيره ومتوسّطه وقتى بكلّى از خون پاك شد بايد غسل كند ، ولى اگر بداند از وقتى كه براى نماز پيش مشغول غسل شده ديگر خون نيامده لازم نيست دوباره غسل نمايد . مسأله 419 - مستحاضه قليله بعد از وضو و مستحاضه كثيره و متوسّطه بعد از غسل و وضو ، بايد فوراً مشغول نماز شود ولى گفتن اذان و اقامه و خواندن دعاهاى قبل از نماز اشكال ندارد ، و در نماز هم مىتواند كارهاى مستحبّ مثل قنوت و غير آن را بجا آورد . مسأله 420 - زن مستحاضه اگر بين غسل و نماز فاصله بيندازد ، بايد دوباره غسل كند وبلا فاصله مشغول نماز شود . مسأله 421 - اگر خون استحاضه زن جريان دارد و قطع نمىشود ، چنانچه براى او ضرر ندارد ، بايد پيش از غسل و بعد از آن به وسيله پنبه از بيرون آمدن خون جلوگيرى كند ولى اگر هميشه جريان ندارد ، فقط بايد بعد از وضو و غسل از بيرون آمدن خون جلوگيرى نمايد ، و چنانچه كوتاهى كند و خون بيرون آيد ، بايد دوباره غسل كند و اگر نماز هم خوانده بايد دوباره بخواند . مسأله 422 - اگر در موقع غسل خون قطع نشود ، غسل صحيح است ، ولى اگر در بين غسل ، متوسّطه كثيره شود ، بايد غسل را از سر بگيرد . مسأله 423 - احتياط واجب آن است كه زن مستحاضه در تمام روزى كه روزه است ، به مقدارى كه مىتواند ، از بيرون آمدن خون جلوگيرى كند .