آن و رساندن آب به روى زخم ممكن باشد ، بايد آن را آب بكشد و موقع وضو آب را به زخم برساند ، در صورتى كه آب براى زخم ضرر دارد ، يا آن كه رساندن آب به روى زخم ممكن نيست ، يا زخم نجس است ونميشود آن را آب كشيد ، بايد اطراف زخم را بشويد و اگر جبيره پاك است بايد روى آن را مسح كند و اگر جبيره نجس است ، يا نمىشود روى آن را دست تر كشيد ، مثلًا دوايى است كه به دست مىچسبد ، پارچه پاكى را به طورى كه جزء جبيره حساب شود ، روى آن بگذارد و دست تر روى آن بكشد ، اگر اين هم ممكن نيست ، احتياط واجب آن است كه وضو بگيرد به شستن اطراف آن و تيمّم هم بكند . مسأله 336 - اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد ، بايد وضوى جبيره‌اى بگيرد و بنابر احتياط واجب تيمّم هم‌بنمايد . مسأله 337 - اگر جبيره تمام اعضاى وضو را گرفته باشد بنابر احتياط واجب بايد وضوى جبيره‌اى بگيرد وتيمّم هم بنمايد . مسأله 338 - كسى كه در كف دست و انگشتها جبيره دارد و در موقع وضو دست تر روى آن كشيده است ، بايد سر و پا را با همان رطوبت جبيره مسح كند در صورتىكه باكف دست ، مسح ممكن نباشد . مسأله 339 - اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز است جاهايى كه باز است روى پا را وجايى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند . مسأله 340 - اگر در صورت يا دستها چند جبيره باشد ، بايد بين آنها را بشويد و اگر جبيره‌ها در سر يا روى پاها باشد ، بايد بين آنها را مسح كند و در جاهايى كه جبيره است بايد به دستور جبيره عمل نمايد . مسأله 341 - اگر جبيره بيشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممكن نيست ، بايد به دستور جبيره عمل كند ، و به احتياط واجب تيمّم هم نمايد و اگر برداشتن جبيره ممكن است بايد جبيره را بردارد ، پس اگر زخم در صورت و دستها