صحيح است ولى كسى كه موى جلوى سر او به اندازه‌اى بلند است كه اگر مثلًا شانه كند به صورتش مىريزد ، يا به جاهاى ديگر سر مىرسد ، بايد بيخ موها را مسح كند ، يا فرق سر را باز كرده پوست سر را مسح نمايد و اگر موهايى را كه به صورت مىريزد يا به جاهاى ديگر مىرسد جلوى سرجمع كند و بر آنها مسح نمايد ، يا بر موىجاهاى ديگر سر كه جلوى آن آمده مسح كند باطل است . مسأله 258 - بعد از مسح سر بايد با ترى آب وضو كه در دست مانده روى پاها را از سر انگشتها تا برآمدگى روى پا مسح كند و احتياط واجب آن است كه تا مفصل را هم مسح نمايد . مسأله 259 - احتياط واجب آن است كه تمام روى پا مسح شود . مسأله 260 - در مسح پا دست را بر انگشتها بگذارد و بعد به پشت پا بكشد و اگر تمام دست را روى پا بگذارد و كمى بكشد جائز است ، ولى اوّلى موافق با احتياط مىباشد . مسأله 261 - در مسح سر و روى پا بايد دست را روى آنها بكشد و اگر دست را نگهدارد و سر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است ولى اگر موقعىكه دست را مىكشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد . مسأله 262 - جاىمسح بايد خشك‌باشد و اگر به قدرىتر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتىكه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط ترى از كف دست است اشكال ندارد . مسأله 263 - اگر براى مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از ترى صورت و ابرو و مژگان وريش كه داخل حد صورت است بگيرد و با آن مسح نمايد . مسأله 264 - اگر رطوبت‌كف‌دست فقط به اندازه مسح سر باشد احتياط واجب آن است كه سر را با همان رطوبت مسح كند ، و براى مسح پاها از صورت يا ابرو و مژگان و ريش رطوبت بگيرد . مسأله 265 - مسح كردن از روى جوراب و كفش باطل ولى اگر به واسطه