وضو مسأله 242 - در وضو واجب است صورت و دستها را بشويند و جلوى سر و روى پاها را مسح كشند . مسأله 243 - درازاى صورت را بايد از بالاى پيشانى جايى كه موى سر بيرون مىآيد تا آخر چانه شست ، و پهناى آن به مقدارى كه بين انگشت وسط و شست قرار مىگيرد شسته شود ، و اگر مختصرى از اين مقدار را نشويد وضو باطل است ، و براى آن كه يقين كند اين مقدار كاملًا شسته شده بايد كمى اطراف آن را هم بشويد . مسأله 244 - اگر صورت يا دست كسى كوچكتر يا بزرگتر از معمول مردم باشد بايد ملاحظه كند كه مردمان معمولى تا كجاى صورت خود را مىشويند ، او هم تا همانجا را بشويد ، و نيز اگر در پيشانى او مو روييده يا جلوى سرش مو ندارد بايد به اندازه معمول پيشانى را بشويد . مسأله 245 - اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها و گوشه‌هاى چشم و لب او هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم به جا باشد ، بايد پيش از وضو وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد . مسأله 246 - اگر پوست صورت از لاى مو پيدا باشد بايد آب را به پوست برساند ، اگر پيدا نباشد شستن مو كافى است و رساندن آب به زير آن لازم نيست . مسأله 247 - اگر شك كند كه پوست صورت از لاى مو پيدا است يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد و آب را به پوست هم برساند . مسأله 248 - شستن توى بينى و مقدارى از لب و چشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براى آن كه يقين كند از جايى كه بايد شسته شود چيزى باقى نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد و كسى كه نمىدانسته بايد اين مقدار را بشويد اگر نداند در وضوهايى كه گرفته اين مقدار را شسته يا نه نمازهايى كه خوانده صحيح است .