مسأله 140 - دادن قرآن به كافر حرام و گرفتن قرآن از او واجب است در صورتى كه موجب هتك يا نجاست آن بشود ولى اگر براى آگاهى بگيرد با حفظ شرائط دادن حرام نيست و گرفتن هم واجب نمىباشد . مسأله 141 - اگر ورق قرآن يا چيزى كه احترام آن لازم است ، مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيغمبر يا امام بر آن نوشته شده ، در مستراح بيفتد بيرون آوردن و آب كشيدن آن اگرچه خرج داشته باشد واجب است ، و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد به آن مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده است ، و نيز اگر تربت در مستراح بيفتد و بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد تاوقتى كه يقين نكرده‌اند بكلّى از بين رفته به احتياط واجب به آن مستراح نروند . مسأله 142 - خوردن و آشاميدن چيز نجس حرام است و همچنين است بنابر احتياط واجب خورانيدن آن به ديگرى و اما خورانيدن آن به اطفال جائز است اگرچه بنابر احتياط مستحب ترك آن است و اگر خود طفل غذاى نجس را بخورد يا با دست نجس غذا را نجس كند و بخورد ، لازم نيست از او جلوگيرى كنند . مسأله 143 - فروختن و عاريه دادن چيز نجسى كه مىشود آن را آب كشيد ، اگر نجس بودن آن را به طرف بگويند اشكال ندارد . مسأله 144 - اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مىخورد اعلام به او واجب نيست و اگر ديد بالباس نجس نماز مىخواند ، لازم نيست به او بگويد . مسأله 145 - اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس باشد و ببيند بدن يا لباس يا چيز ديگر كسانى كه واردخانه او مىشوند با رطوبت به جاى نجس رسيده است بنابر احتياط واجب به آنان تذكّر دهد . مسأله 146 - اگر صاحب خانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است بنابر احتياط بايد به مهمانها بگويد ؛ ولى اگر يكى از مهمانها بفهمد ، لازم نيست به ديگران خبر دهد ، مگر مسبّب باشد . مسأله 147 - اگر چيزى را كه عاريه كرده نجس شود ، چنانچه صاحبش آن چيز را