اين سستى موجود در امت ، هر سال مسألهء اربعين مردم را به حركت در مىآورد و آنها را روياروى طاغوتيان قرار مىدهد تا بدان جا كه در راه زيارت امام حسين ( ع ) در روز اربعين خود را فدا مىكنند . اين يعنى قضيهء امام حسين ( ع ) تا ابد و براى هميشه ما فوق تمام ضمائر سرگردان و تخدير شده است و مىتواند آنها را به حركت درآورد و بيدار كند . به هر اندازه كه يك انسان قسى القلب باشد ، مظلوميت و فاجعه بار بودن اين قضيه باز بر قساوت او فائق مىآيد و ضمير او را به تحرك وا مىدارد . و هر اندازه كه از بركات اين واقعه بيشتر بهره برده شود - چنان كه ائمه بعد از امام حسين ( ع ) چنين نمودند - تأثيرگذارى آن بيشتر و بيشتر خواهد بود . گفتيم كه مفاهيم تا از عالم عقل به عالم قلب فرو نيايد توان به حركت درآوردن انسان را ندارند . محرك حقيقى ، همين احساس است ؛ اين عواطف و اراده‌هايى كه از قلب و شوق سرچشمه مىگيرد . بنابراين اين نقش مقدمات سه‌گانه‌اى كه در ابتدا به آن اشاره كرديم ، در شرح اين نظريه آشكار مىشود . پس انگيزه و هدف امام ( ع ) از اين حركت و نهضت مبارك ريشه كن كردن اين بيمارى است كه امت‌ها حتى امت‌هاى ربانى و دست پروردهء انبياء در نتيجهء هواهاى نفسانى بدان مبتلا مىشوند ؛ بوده است .