هواهاى نفسانى و شهوات گردد . بايد مصالح ديگران را مقدم داشت و ارزش‌هايى را كه بايد بر آنان حاكم باشد ، بر هر چيزى مقدم نمود ؛ بر همهء دارايىها . و در خلال عملياتى كه نه فقط انسان خود را فدا كند بلكه مقام اجتماعى والاى خود را ، همهء تاريخ وجاهت و زعامت در امت را ، خانواده و فرزندان و اموال خود را و هر آن چه كه به واسطهء آن امتيازات و اعتبارات مادى و اجتماعى كسب كرده است ، قربانى كند و از همهء آنها دست بكشد ؛ به خاطر اين مستضعف ، به خاطر آن مستضعف . . . . از جانب خليفه و والى خليفه چنان كه در تاريخ موجود است هدايا و عطاياى زيادى به امام حسين ( ع ) مىرسيد . خلفاء سعى مىكردند عطايايى بيشتر از ديگران به ائمه ( عليهم السّلام ) تقديم كنند بدين اعتبار كه ايشان اولًا قريشى بودند و ثانياً از بنى هاشم بودند و ثالثاً داراى اعتبارات و وجاهت اجتماعى و دينى وسيعى بودند . لذا امام ( ع ) به لحاظ وضع شخصى و مادى حتى از قبل حاكمان در تنگنا نبودند و آنها عطايا و صلات وافرى به ايشان تقديم مىكردند . چنان كه والى مدينه بعد آن كه خبر شهادت امام حسين ( ع ) را دريافت نمود به منبر رفت و گفت : « ما با او ارتباط برقرار مىكرديم ولى او با ما قطع رابطه مىكرد . باز ما ارتباط برقرار مىكرديم ولى او بدتر قطع رابطه مىكرد . باز ما رابطه برقرار مىنموديم و عطاياى بيشترى مىفرستاديم » .