انسان وقتى جوانب قضيه را ملاحظه مىكند مىبيند كه امام ( ع ) خانواده و كودكان خود و برادرزاده‌هايش را به كوفه مىبرد . در حالى كه اگر امام ( ع ) بر اساس آن چه صاحبان اين نظريه مىگويند ، نقشه‌اى دقيق براى اسقاط حكومت كشيده بود و به پيروزى خود مطمئن بودند ، دليلى نداشت اين افراد را كه در اين هدف سياسى هيچ نقشى نداشتند به همراه خود ببرد . نقش اين افراد تنها در محقق ساختن هدفى كه بر اساس نظريهء سوم تبيين مىشود ، بروز و ظهور مىيابد ، اين هدف ايجاد يك نتيجهء فاجعه بار در وسيع‌ترين سطح ممكن است تا از خلال آن احساسات همهء مردم به لرزه افتد و در نتيجه اعتبار حاكمان و سلطه‌گران در پيشگاه هر منطق و تصورى فرو بريزد . پس وقتى هدف اين است ، امام ( ع ) بايد اهل و عيال و كودكان خود را به همراه برد و تا جاى ممكن تنور اين فاجعه را داغ‌تر نمايد تا مظلوميت حقيقى آن حضرت هر چه نمايان‌تر گردد و در مقابل ، چهرهء دشمنان در كريه‌ترين صورت ممكن ، بروز يابد ؛ تركيب كاروان سيد الشّهدا ( ع ) نشان مىدهد كه حداقل امام ( ع ) مطمئن به شهادت خويش و ناچار بودن خود از ايفاى اين نقش بوده‌اند . پس بر اساس اين شاهد بايد گفت كه امام ( ع ) حداقل اين هدف را به عنوان هدف نخست ( اسقاط حكومت ) يارى نفرمود ، ايشان به هدف دوم يعنى ايجاد لرزه در