فى الله به مراتب از تمام نمونه‌هاى سابق بر خود بزرگتر است و بديهى است كه چنين اقدامى با اين وزن و اهميت معقول است كه در عالم غيب از جانب خداوند متعال مورد توجهى خاص و ويژه باشد كه كسى جز امام معصوم كه داراى همتى معصوم و روحيه‌اى معصوم است نمىتواند بار آن را به دوش كشد . غيبى بودن اگر به اين معنى باشد ، پذيرفتنى است كه به اين ترتيب قضيه ، طبيعت بشرى خود را نيز حفظ نموده و آن را از دست نمىدهد . مىشود اين مسأله را به آن چه كه اكنون در عراق رخ مىدهد تنظير نمود . « 1 » مىبينيد كه در عراق با اين همه ظلمى كه بر مردم روا داشته مىشود ، هر كسى حتى در ميان علماء ، آمادگى آن را ندارد كه اين بار سنگين را تحمل كند و خود را فدا كند ، در حالى كه مىداند كه مبارزه با اين ظلم و دفع آن تنها با فدا كردن و بذل جايگاه و مقام و دست كشيدن از همه چيز حتى از زندگى و آبرو ، امكان‌پذير است . در اين ميان تنها كسى كه حاضر مىشود اين بار سنگين را به دوش بكشد كه تربيت يافتهء واقعى مكتب امام حسين ( ع ) است كه از قضاء ديدگاه او نسبت به واقعهء كربلا همين مطالبى است كه گفته شد . اين

--> ( 1 ) - چنان كه گفته شد ، اين بيانات مربوط به سال 1403 مىباشد و لذا مراد از « اوضاع عراق » اوضاع زمان طاغوت مقبور عراق است .