چرا فرشته‌اى بر او نازل نشده ( تا او را در دعوت مردم به سوى خدا همراهى كند ؟ ) ولى اگر فرشته‌اى بفرستيم ( و موضوع جنبهء حسى و شهودى پيدا كند ) كار تمام مىشود ؛ ( يعنى اگر مخالفت كنند ) ديگر به آنها مهلت داده نخواهد شد ( و همه هلاك مىشوند ) و اگر او را فرشته‌اى قرار مىداديم حتماً وى را به صورت انسانى در مىآورديم ؛ ( باز به پندار آنان ) كار را بر آنها مشتبه مىساختيم ، همانطور كه آنها كار را بر ديگران مشتبه مىسازند » . چرا خداوند پيامبر را از ميان افراد بشر بر مىگزيند ! زيرا ممكن نيست كه انسان بتواند به جز از خلال اسلوب‌هاى بشرى از تربيت ربانى و الهى بهره‌مند شود و مراتب كمال را طى كند . پس حتى اگر فرشته و حتى اگر يك موجود غيبى قرار شود كه به زمين فرو فرستاده شود بايد رنگ زمينى به خود بگيرد تا بتواند در مردم تأثير بگذار و بشر و بشريت را تغيير دهد . پس اين فرضيه كه امام حسين ( ع ) يك تكليف ويژه داشته است و اين به جهت عصمت آن حضرت بوده و انگيزهء ايشان براى مردم كه از قبيل محمد بن حنفيه و امثال او بوده‌اند ، مفهوم و معقول نبوده است بلكه مسأله ، به طور صد در صد يك مسألهء غيبى محض بوده است . به طور واضح با اصل مطلبى كه ما دربارهء طبيعت عمل انبياء و اوصياء و ائمه ( عليهم السّلام ) در زندگى دنيوى بدان معتقديم ، ناسازگار است . خصوصاً وقتى به اين نكته توجه