چنين آمده است : « بسم الله الرحمن الرحيم . . . از حسين بن على به محمد بن على و از سوى او به ديگر كسان از بنى هاشم ؛ هر كس به من ملحق شود شهيد شده است و هر كس كه ملحق نگردد به فتح نائل نخواهد شد » . « 1 » گفته مىشود كه اين عبارت نيز دلالت بر اين معنى مىنمايد كه هدف امام حسين ( ع ) اين بوده است كه به دنبال آن چه خداوند متعال و رسول اكرم ( ص ) به وى خبر داده‌اند ، حركت نمايد تا به شهادت برسد . همچنين مىتوان از اين جا و آن جا به شواهد و قرائن ديگرى دست يافت كه دلالت بر اين معنى مىنمايد كه اين ماجرا ، ماجرايى غيبى بوده است و تكليفى بس سنگين به دوش امام معصوم ( ع ) از جانب خداوند متعال به دوش آن حضرت گذارده شده تا اين بار را به دوش كشد و به كربلا رود و شهيد شود و نيز براى خانوادهء ايشان مقدر شده است تا بدين ترتيب به اسارت روند . البته هر تكليفى آثار و نتايجى دارد اما اين آثار و نتايج بعداً بر حركت امام ( ع ) مترتب شده‌اند و ليكن انگيزه‌اى كه امام ( ع ) را به سوى حركت وا داشته چيزى جز همان مطلبى كه برادر خويش به صراحت فرموده است نبوده است و آن اين

--> ( 1 ) - كامل الزيارات ، لابن قولويه : 157 .