واقع كم اهميت‌تر از قيام امام حسين ( ع ) نبود - درك نكرده بودند . لذا از امام حسين ( ع ) درخواست نمودند كه علىرغم وجود امام حسن ( ع ) اين بار را به دوش كشد و به عراق برود . ليكن آن حضرت درخواست آنان را رد كرد و بر موضع امام حسن ( ع ) صحّه گذارد كه اين نشانگر وحدت نظر آن دو بزرگوار در مورد مسأله صلح است . پس مسأله ، به هيچ وجه روى مسألهء روحيهء شخصى امام حسين ( ع ) و اين كه ايشان توان پذيرش ظلم را ولو به اندازهء يك لحظه نداشته است ، نمىباشد . نتيجه آن كه اين دست از تفاسير نه از لحاظ تاريخى پذيرفتنى است و نه به لحاظ اعتقادى مىتوان بر آن صحّه گذارد . بلكه به ظنّ قوى تفاسيرى است كه با اهداف آلودهء سياسى از سوى حكام جور ارائه شده است . تفسيرهاى اسلامى پيرامون قضيهء امام حسين تفسيرهاى اسلامى كه پيرامون قضيهء امام حسين ( ع ) ارائه شده است : در قبال تفسيرهاى دستهء نخست ، دسته‌اى ديگر از تفاسير وجود دارند كه فى حدّ نفسه مىتوانند صحيح باشند و با مبادى اعتقادى در تنافى نيستند و علامت سؤال‌هايى از قبيل آن چه كه گفته شد در مقابل آنها قرار نمىگيرد . ليكن اين كه كدام يك از اين تفاسير منطبق با واقعيت خارجى جامعهء اسلامى در زمان