9 - بر طرف شدن عين نجاست : مسأله 222 - اگر بدن حيوان به عين نجس مثل خون ، يا متنجّس مثل آب نجس آلوده شود ، چنانچه آنها بر طرف شوند ، بدن آن حيوان پاك است و همچنين است باطن بدن انسان مثل توى دهان و بينى . مثلًا اگر خونى از لاى دندان بيرون آيد و در آب دهان از بين برود ، آب كشيدن توى دهان لازم نيست ولى اگر دندان عاريه در دهان باشد و خون به آن برسد بنابر احتياط بايد آن راآب بكشند . مسأله 223 - اگر غذا لاى دندان مانده باشد و داخل دهان خون بيايد چنانچه انسان نداند كه خون به غذا رسيده ، آن غذا پاك است ، و اگر خون به آن برسد بنابر احتياط نجس مىشود . مسأله 224 - مقدارى از لبها و پلك چشم كه موقع بستن ، روى هم مىآيد حكم باطن را دارد و ليكن جايى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن ، اگر نجس شود بايد آب بكشد . مسأله 225 - اگر گرد و خاك نجس به لباس و فرش و مانند اينها بنشيند چنانچه طورى آنها را تكان دهند كه گرد و خاك نجس از آنها بريزد آن لباس و فرش پاك است و شستن لازم ندارد ، و اگر چيزى با رطوبت با آنها ملاقات كند نجس نمىشود . 10 - استبراء حيوان نجاستخوار : مسأله 226 - بول و غائط حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده نجس است . و اگر بخواهند پاك شود ، بايد آن را استبراء كنند يعنى تا مدتى