2 - زمين : مسأله 184 - زمين با چهار شرط كف پا و ته كفش را كه به راه رفتن نجس شده پاك مىكند : « اول » آنكه زمين پاك باشد . « دوم » آنكه خشك باشد . « سوم » آنكه نجاست از ملاقات با زمين حاصل شده باشد . « چهارم » آنكه اگر عين نجس مثل خون و بول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا و ته كفش باشد ، بواسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود و نيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش و مانند اينها باشد ، و با راه رفتن روى فرش و حصير و سبزه ، كف پا و ته كفش نجس پاك نمىشود . مسأله 185 - پاك شدن كف پا و ته كفش نجس ، بواسطه راه رفتن روى زمينى كه با چوب يا پلاستيك يا هر چه از خاك و سنگ و زمين محسوب نمىشود فرش شده باشد محل اشكال است . مسأله 186 - براى پاك شدن كف پا و ته كفش بهتر است مقدار پانزده ذراع دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين نجاست بر طرف شود . مسأله 187 - لازم است عين نجاست در كف پا و ته كفش به وسيله راه رفتن از بين برود و اگر قبل از راه رفتن از بين رفته باشد چنانچه رطوبت آن نجاست باقى باشد و با راه رفتن خشك شود باز هم پاك مىشود و اگر قبل از راه رفتن خشك باشد با راه رفتن پاك نمىشود و احتياطاً بايستى شسته شود . مسأله 188 - بعد از آنكه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ، مقدارى از اطراف آن هم كه معمولًا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد .