بودن آن را به طرف بگويد اگر آن چيز در معرض تكليف شرعى قرار داشته باشد مانند خوراك . مسأله 144 - اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مىخورد يا با لباس نجس نماز مىخواند لازم نيست به او بگويد . مسأله 145 - اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس باشد و ببيند بدن يا لباس يا چيز ديگر كسانى كه وارد خانه او مىشوند با رطوبت به جاى نجس رسيده است ، و در معرض اين باشد كه نجاست به مأكول و مشروب سرايت كند ، بايد به آنان بگويد . مسأله 146 - اگر صاحب خانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است ، بايد به مهمانها بگويد ، اما اگر يكى از مهمانها بفهمد ، لازم نيست به ديگران خبر دهد . ولى چنانچه طورى با آنان معاشرت دارد كه ممكن است بواسطه نجس بودن آنان خود او هم نجس شود ، بايد به آنان بگويد . مسأله 147 - اگر چيزى را كه عاريه كرده نجس شود چنانچه صاحبش آن چيز را در كارى كه شرط آن پاكى است استعمال مىكند ، مانند ظروفى كه در خوردن و آشاميدن استعمال مىشود واجب است نجس شدن آن را به او بگويد و اما مثل لباس ، نجس شدن آن را لازم نيست بگويد ، اگر چه بداند صاحبش با آن نماز مىخواند ، زيرا كه پاك بودن لباس در نماز شرط واقعى نيست . مسأله 148 - اگر بچه بگويد چيزى نجس است ، يا چيزى را آب كشيده نبايد حرف او حجّت شرعى نيست . ولى بچه‌اى كه مميز است و پاكى و نجسى را به خوبى درك مىكند اگر بگويد چيزى را آب كشيدم ، در صورتى كه آن چيز در تصرف او باشد يا آن بچه مورد اطمينان باشد حرف او قبول مىشود ، و همچنين اگر بگويد چيزى نجس است .