ولى خوردن آن حرام است تا اين كه دو ثلث آن كم شود . مسأله 115 - خرما و مويز و كشمش و آب آنها اگر چه جوش بيايند پاك و خوردن آنها در صورتى كه مست كننده نباشد حلال است . مسأله 116 - فقاع كه از جو گرفته مىشود و به آن آب جو مىگويند هر چند خوردن آن حرام است و ليكن پاك است ، و غير فقاع مانند آبى كه به دستور طبيب از جو مىگيرند ، و به آن ماء الشعير مىگويند و مست كننده نيست و حلال و پاك مىباشد . مسأله 117 - عرق جنب از حرام پاك است ، بنابر احتياط نماز با آن جايز نيست و بعيد نيست احتياط در اين مسأله و مسأله 120 واجب نباشد و نزديكى با زن در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد . مسأله 118 - اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است مثلًا در روز ماه رمضان ، با زن خود نزديكى كند - عرق او پاك است و احتياط مستحب آن است كه با آن نماز نخواند . مسأله 119 - اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد ، و بعد از تيمم عرق كند حكم آن عرق ، حكم عرق قبل از تيمم است بنابر احتياط . مسأله 120 - اگر كسى از حرام جنب شود ، و بعد با حلال خود نزديكى كند ، احتياط آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، و چنانچه اول با حلال خود نزديكى كند و بعد مرتكب حرام شود اجتناب لازم نيست . 10 - عرق حيوان نجاستخوار : مسأله 121 - عرق شتر نجاستخوار و هر حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده احتياطاً محكوم به نجاست است و نماز با آن جايز نيست .