مسأله 66 - مخرج بول با غير آب پاك نمىشود و در كر و جارى اگر يك مرتبه بشويند كافى است ، ولى با آب قليل بنابر احتياط واجب بايد دو مرتبه شست و بهتر آن است كه سه مرتبه شسته شود . مسأله 67 - اگر مخرج غائط را با آب بشويند ، بايد چيزى از غائط در آن نماند . ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد و اگر در دفعه اول طورى شسته شود كه ذره‌اى از غائط در آن نماند ، دوباره شستن لازم نيست . مسأله 68 - با سنگ و كلوخ و مانند اينها اگر خشك و پاك باشند مىشود مخرج غائط را تطهير كرد ، و چنانچه رطوبت كمى داشته باشند كه به مخرج نرسد اشكال ندارد . مسأله 69 - احتياط واجب آن است كه سنگ يا پارچه‌اى كه غائط را با آن بر طرف مىكنند ، سه قطعه باشد ، و اگر با سه قطعه بر طرف نشود ، بايد به قدرى اضافه نمايند تا مخرج كاملًا پاكيزه شود ، ولى باقى ماندن ذره‌هاى كوچكى كه ديده نمىشود اشكال ندارد . مسأله 70 - پاك كردن مخرج غائط با چيزهايى كه احترام آنها لازم است مانند كاغذى كه اسم خدا و پيغمبران بر آن نوشته شده حرام است و پاك كردن مخرج با استخوان و سرگين اشكال ندارد . مسأله 71 - اگر شك كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه ، لازم است تطهير نمايد ، اگر چه هميشه بعد از بول يا غائط فوراً تطهير مىكرده . مسأله 72 - اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز ، مخرج را تطهير كرده يا نه در صورتى كه احتمال بدهد كه پيش از شروع به نماز ملتفت بوده نمازى كه خوانده صحيح است ، ولى براى نمازهاى بعدى بايد تطهير كند .