واقع شوند - كه همهء انبياء و ائمهء معصومين عليهم السلام چنين هستند - . گرچه به همهء افراد بشر از طرق مختلف پيشنهاد شده است كه به تسخير ماه و آفتاب و . . . بپردازند ، چون خداوند آنها را مسخّر انسان ساخته است ، آنها مىتوانند تلاش كنند كه به راز امور پى ببرند و از فوايد آنها بهره‌مند شوند ، ولى اگر به علّت يا علل پديده‌اى نتوانستند پى ببرند ، بايد آن را تقدير الهى بدانند و از بركات وجودى آن استفاده كنند . بنابراين ، ما موظفيم از تعاليم و راهنمايىهاى پيغمبران و امامان بهره بگيريم و نعمت وجود و هدايت آنها را از اعظم نعمت‌هاى الهى بدانيم و آنها را الگوى خود قرار دهيم و اگر فلسفهء گزينش آن حجّت‌هاى به حقّ الهى را با عقل ناقص خود نتوانستيم درك كنيم ، نبايد به انكار و يا مخالفت آنها بپردازيم ، در غير اين صورت از جمله كسانى محسوب خواهيم شد كه در زمان خود پيغمبر صلى الله عليه و آله جاهلانه يا مغرضانه ، الهى بودن گزينش عترت را منكر شدند و قرآن كريم هم در ضمن آيه‌اى از آنها چنين ياد مىكند : « أَمْ يَحْسُدُونَ النّاسَ عَلَى ما آتياهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْناهُم مُلْكاً عَظِيماً » ؛ « 1 » [ « يا اينكه نسبت به مردم - پيامبر و خاندانش - بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده ، حسد مىورزند ، ما به آل ابراهيم ، كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيار آنها گذاشتيم » . ] بر حسب تفاسير اين آيه در شأن آنها نازل شده است . ما بايد از

--> ( 1 ) . سورهء نساء ، آيه 54 .