عنوان فرعى باشد . هر دو لقب است و نامگذارى با هر كدام از آنها علتى جداگانه دارد . بلكه مىتوان گفت چون مفهوم مهدى « من هداه اللَّه » است يعنى كسى كه خدا او را هدايت كرده است ، به حسب رتبه بايد كسى قائم باشد كه خدا او را هدايت كرده باشد . يعنى قائم بايد « من هداه اللَّه » باشد امّا لازم نيست كه هميشه « من هداه اللَّه » قائم باشد . امّا اعمال و اصلاحات و حركت و قيام و نهضتى كه از مهدى عليه السلام صادر مىشود ، مثل تشكيل حكومت جهانى متوقف بر قيام و فعليّت يافتن لقب قائم است . اين القاب به اصلى و فرعى تقسيم نمىشوند و همه از زبان مبارك پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه طاهرين عليهم السلام شنيده شده‌اند و قديم و جديد هم ندارند . و هر يك مفهوم خاص خود را دارد و هر كدام با توجّه به جنبهء خاصى به كار رفته‌اند ، در عبارات گاهى همه اين القاب با هم ذكر مىشوند و گاهى يك لقب بر لقب ديگر مقدّم ذكر مىشود . در هر حال اطلاق اين القاب بر اساس اوصاف ذاتى و فعلى است كه آن حضرت داراى همهء آنها است .