روايت كرده است و واسطهء او شخصيتى مثل جناب « محمّد بن على بن حمزة بن حسين بن عبيداللَّه بن عباس بن على بن ابىطالب » عليهم السلام است . « 1 » و امّا غيبت حضرت صاحب الامر عليه السلام : از همان موقع ولادت به طور متعارف همگان اذن تشرّف به زيارت ايشان را نداشتند و پدر بزرگوارشان فقط اصحاب و شيعيان خاص را از سعادت زيارت آن يگانه فرزند عزيز و « كلمة اللَّه باقيه » بهره‌مند مىفرمودند ، شروع غيبت صغرى كه آغاز دورهء امامت آن حضرت هم بوده است در همان روز شهادت حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام يعنى سال دويست و شصت هجرى واقع شده است . مطلبى كه در اينجا لازم به تذكّر است اينكه : طرح مسألهء غيبت امام در زمان وقوع آن براى شيعيان و معتقدان به امامت مسأله غير منتظره‌اى نبوده است ، چون پيش از آن در روايات زيادى به آن اشاره شده بود و مردم مىدانستند كه حضرت صاحب الامر عليه السلام داراى دو غيبت است - غيبت كوتاه به نام صغرى و غيبت طولانى به نام غيبت كبرى و طولى . خبر مفصّل آن در كتاب‌ها و اصول شيعه كه قبل از ولادت حضرت صاحب الزمان عليه السلام تأليف شده بودند به طور كامل ذكر شده بود .

--> ( 1 ) . ر . ك : منتخب الاثر ، فصل سوم ، باب اوّل ، ص 320 - 347 .