بنابراين احاديثى كه از ائمه طاهرين صادر شده از راه بناى عقلا بر احتجاج و عمل به خبر واحد در اعلى درجهء اعتبار است ، زيرا اختصاص و ارتباطى را كه ائمه طاهرين عليهم السّلام با پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم داشته‌اند احدى از صحابه و تابعين نداشتند و از طريق حديث متواتر ثقلين شرعا نفس اقوال و گفته‌هاى ايشان مأخذ و مستند است و بر امت مراجعه و اخذ از ايشان كه از قرآن جدا نمىشوند و معصومند ، فرض و واجب مىباشد . بعد از بيان اين مقدمهء كوتاه ( كه در كتابى كه در بيان وجوب پيروى از اهل بيت و اخذ علم از ائمه عليهم السّلام نگاشته‌ايم شرح و تفصيل آن را داده‌ايم ) مىگوئيم . از طرق شيعه راجع به ظهور حضرت ولى عصر قائم آل محمد - عجل اللّه تعالى فرجه - معتبرترين روايات در كتب مشايخ و محدثين ايشان كه از همان قرن اول هجرت تا به حال تأليف شده ، موجود است مانند روايات كتب اصولى كه پيش از ولادت حضرت قائم تأليف شده مثل كتاب مشيخه حسن بن محبوب ( متوفى 224 ) و كتاب سليم بن قيس ( متوفى 70 يا 90 ) . رواياتى كه بسيارى از آنها به تنهايى براى اثبات امامت امام زمان ، يگانه فرزند عزيز و گرامى امام حسن عسكرى عليه السّلام كافى و قطع‌آور است . رواياتى كه از لحاظ پيشگوئيهائى كه در آنها شده و وقوع يافته ، از معجزات اولياى دين ، و اخبار آنان از مغيّبات شمرده مىشود . رواياتى كه در آنها خصوصيات اين ظهور و شرايط و علامات آن بطور واضح بيان شده است . اين روايات ، فوق تواتر بوده و احصاى آن جز براى