واقعيت مسلم چشم بپوشيم به هيچ وجه نه قابل قبول و مورد اعتنا است و نه با عقل و منطق سازگار است . لذا از قرن اول هجرت كه بعضى ادّعاى مهدويّت كردند يا ديگران به آنها اين مقام را نسبت دادند ، از كسى حتى بنى اميّه و بين عباس شنيده نشد كه در مقام ردّ آنها انكار اصل ظهور مهدى را بنمايد بلكه آنها را براى آنكه واجد صفات مهدى نيستند ردّ مىكردند و هيچ‌كس نگفت چون اينها به دروغ ادعاء مىكنند پس ما اصل ظهور مهدى را قبول نداريم زيرا در ميان مسلمانان كه به كتاب و سنت پيغمبر و اجماع صحابه و تابعين ايمان داشتند اين فكر يعنى انكار اصل ظهور مهدى با ردّ گفته پيغمبر و مخالفت كتاب و سنت برابر بود و هرگز قابل قبول نبود ، بلكه چون در احاديث راجع به ظهور مهدى از پيدايش اين متمهديان خبر داده شده ايمان آنها به صحت روايات و ظهور آن حضرت بيشتر مىشد كه كسانى كه در اثر دعواى مدعيان دروغ‌گوى مقام مهدويّت گمراه شدند ، ضلالتشان مربوط به جهالت و نادانى و عدم معرفت و بىاطلاعى از اوصاف و علائم مهدى - عليه الصلاة و السلام - مىباشد ولى اگر كسى مهدى منتظر - عجل اللّه تعالى فرجه - را به همان اوصاف و نشانيها كه در اخبار و احاديث معرفى شده بشناسد ، هرگز گمراه نمىشود و دعاوى باطل سبب تزلزل ايمان و عقيدهء او نمىگردد و آنچنان‌كه صفات و خصوصيات مهدى عليه السّلام مشروح و روشن و رافع ابهامات بيان شده در مورد هيچ دعوت ديگر واحدى از انبياء و اولياء كه منصوص به تنصيص نبىّ يا ولىّ سابق بودند بيان نشده است .