اعدال قرآن مجيد هستند ، ارجاع نموده و قول ايشان را حجت و اخذ از ايشان را امان از ضلالت معرفى كرده و دلالت بر خالى نبودن زمان از وجود امام معصوم از اهل بيت دارد . بنابراين احاديثى كه از ائمّه طاهرين صادر شده ، از راه بناى عُقلا بر احتجاج و عمل به خبر واحد در اعلى درجه اعتبار است ؛ زيرا اختصاص و ارتباطى را كه ائمه طاهرين عليهم السلام با پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله داشته‌اند ، احدى از صحابه و تابعين نداشتند . و از طريق حديث متواتر ثقلين ، از ناحيه شرع ، نفس اقوال و گفته‌هاى ايشان مأخذ و مستند است و مراجعه و اخذ از ايشان ، كه از قرآن جدا نمىشوند و معصومند ، بر امّت فرض و واجب مىباشد . پس از بيان اين مقدّمه كوتاه ( در كتابى كه در بيان وجوب پيروى از اهل بيت و اخذ علم از ائمه عليهم السلام نگاشته‌ايم ، شرح و تفصيل آن را داده‌ايم ) مىگوييم : از طرق شيعه ، راجع به ظهور حضرت ولى عصر قائم آل محمّد - عجل اللَّه تعالى فرجه - معتبرترين روايات در كتب مشايخ و محدّثين ايشان ، كه از همان قرن اوّل هجرت تا به حال تأليف شده ، موجود است مانند روايات كتب اصولى كه پيش از ولادت حضرت قائم تأليف شده ، و مثل كتاب مشيخه حسن بن محبوب ( متوفى 224 ) و كتاب سُليم بن قيس ( متوفى 70 يا 90 ) . رواياتى كه بسيارى از آنها به تنهايى براى اثبات امامت امام زمان ، يگانه فرزند عزيز و گرامى امام حسن عسكرى عليه السلام كافى و قطع آور است . رواياتى كه از لحاظ پيشگويىهايى كه در آنها شده و وقوع يافته ، از معجزات اولياى دين ، و اخبار آنان از مغيّبات شمرده مىشود . رواياتى كه در آنها ، خصوصيات ظهور و شرايط و علامت آن به طور واضح بيان شده است . اين روايات ، فوق تواتر بوده و احصاى آن جز براى اشخاصى كه تتبع و احاطهء كامل داشته باشند ، ممكن نيست . خوانندگان عزيز ! اين سخنان حرف و ادّعا نيست ؛ بلكه بيان حقيقت و روح واقع است ، علاوه بر تمام جوامع حديث ، صدها كتاب و مصنفات محدثين بزرگ