ايمان به خدا ، ايمان به ملائكه ، ايمان به عالم برزخ ، ايمان به بهشت و جهنم و ايمان به وحى و آنچه پيغمبران از عوالم غيب و گذشته و آينده خبر داده‌اند ، همه ايمان به غيب است . ايمان به غيب ؛ يا مستند به دليل عقلى است ، يا به دليل نقلى . و اگر مستند آن ، دليل نقلى باشد ، بايد آن غيب ، چيزى باشد كه امتناع وجود يا وقوع آن از راه‌هاى خردپسند معلوم نشده و عقل وجود و وقوع آن را احتمال بدهد . وقتى عقل امكان وجود چيزى را تصديق كرد يا بر اثبات امتناع آن راهى نيافت ، با دليل نقلى معتبر ، باور آن جايز ؛ بلكه به حكم عقل لازم است . اديان آسمانى شرط قبول اعمال صالح را ايمان به غيب مىدانند و تعديل اخلاق و تكميل و تكامل فضايل انسانى را وابسته به آن مىشمارند . و اصولًا دعوت پيغمبران و رهبران آسمانى در نفوسى تأثير شايسته دارد كه احتمال وجود عالم غيب و امور ماوراى اين عالم محسوس را بدهند . ايمان به ظهور مهدى و مصلح آخرالزمان نيز ، از جمله مطالب غيبى است كه پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله از آن خبر داده و تصديق او واجب است . همان‌گونه وقتى پيغمبر صلى الله عليه و آله خبر مىداد ، احدى از مسلمانان در راستى گفتار و درستى اخبار آن حضرت شكّ و ترديد نمىكرد و همه ، آن را مىپذيرفتند . اكنون هم مسلمانان و مؤمنان به نبوّت آن حضرت ، همين باور و ايمان را دارند . پيغمبر از حوادث عظيم‌تر و شگفت‌انگيزتر از ظهور حضرت مهدى عليه السلام خبر داد ؛ مثل تكوير شمس ، تفجير درياها ، انكدار ، انتثار ستارگان ، تسيير كوه‌ها ، انشقاق و انفطار آسمان ، خروج دابّة الارض و معاد و قيامت . اينها همه خبر از غيب است و در قرآن مجيد ، پيشگويى و اخبار از حوادث آينده و چيزهاى غيب بسيار است و ايمان به نزول وحى بر پيغمبر ، با ايمان به اين