و حتى بسيارى از تصرّفات ؛ بلكه بيشتر يا همه تصرّفات غيب وجود افراد عادى ( روح ) در اين عالم به اين اعضا بستگى دارد ، امكان دارد وجود قطب و امام نيز ما به الارتباط تكوينى مجموع اين عالم باشد . و همان‌گونه كه آن ارتباطات و ارتباط ملائكه با اين عالم توجيه مىشود ، اين ارتباط كه دلايل عقلى و نقلى بر آن اقامه شده ، نيز توجيه و تفسير مىشود . « 1 »

--> ( 1 ) . مناسب اين توجيه است ، اين اشعار از مرحوم حاج ميرزا حبيب خراسانى : اى چرخ كهن به طلعت نو * از روى تو مه گرفته پرتو بندى ز كمند تو مجره * نعلى ز سمند تو مه نو از حزم تو شد زمين گرانبار * و از عزم تو شد فلك سبك رو حزمت به زمين كاين چنين باش * عزمت به فلك كه آن‌چنان رو اى چاكر درگه تو قيصر * و اى بندهء درگه تو خسرو جان بر لب و لب به جان رسيده * و اين كارد به استخوان رسيده شمشير تو در غلاف تا كى ؟ * گيتى به تو در خلاف تا كى ؟ اين ذلّت و انكسار تا چند * و اين محنت و اعتساف تا كى ؟ از دشمن و دوست طعنه تا چند * اين فرقت و اختلاف تا كى ؟ در دين نبى خلاف تا چند * از راه حقّ انحراف تا كى ؟ از ديدهء مردم از چه دورى ؟ * در مردم ديده عين نورى