« همانا امامان از سوى خدا و به امر خدا ، قائم بر خلق خدا و برپا دارندگان آنها ، و مدبر و مدير امور ، نگهبان مصالح و سرپرست بندگان خدا مىباشند داخل بهشت نمىشود مگر آن كس كه بشناسد ايشان را و ايشان او را بشناسند و داخل آتش نمىشود مگر كسى كه ايشان را نشناسد و انكار كند ، و امامان عليهم السلام او را نشناسند و انكار نمايند » . و در رابطه با اين مسايل است ، فرمايش ديگر آن حضرت : « أَلا إِنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّدٍ عليهم السلام كَمَثَلِ نُجُومِ السَّمآءِ إِذا خَوى نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ » ؛ « 1 » « آگاه باشيد ! به تحقيق مثل آل محمّد عليهم السلام مثل ستاره‌هاى آسمان است كه هرگاه ستاره‌اى بخواهد غروب كند ، ستاره ديگر طلوع نمايد » . اين‌گونه احاديث و احاديثى كه مدلول آنها گسترده‌تر است ، از حدّ تواتر گذشته است و مورد نظر در اين رساله ، استقصا و احصاى آن احاديث و تحقيق در مقدار دلالت آنها نيست ، كه احصا و بررسى اين احاديث به كاوش بسيار و مطالعات زياد و تأليف كتابى مفصّل و بزرگ نياز دارد . آنچه در اين رساله به طور مختصر در نظر است ، توجيه و تفسير عقلى و علمى و منطقى اين وابستگى و بيان امكان و صورت وقوع آن است كه در ضمن چند بيان توضيح و توجيه مىشود . و اگرچه بحث و بررسى را مىتوان در دو زمينه قرار داد ؛

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 8 .