انتظار و وعدهء الهى « قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَاصْبِرُوا إِنَّ الأْرْضَ للَّهِ يُورِثُها مَن يَشآءُ مِنْ عِبادِهِ وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ » ؛ « 1 » « موسى به قوم خود گفت : از خدا يارى بخواهيد و شكيبايى كنيد ، به تحقيق كه زمين از آن خدا است ، به هر كس از بندگانش بخواهد منتقل مىفرمايد : و حسن عاقبت از براى پرهيزكاران است » . « وَأَوْرَثْنا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الأْرْضِ وَمَغارِبَها الَّتِي بارَكْنا فِيها وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبّكَ الْحُسْنى عَلى بَنِي إِسْرآئِيلَ بِما صَبَرُوا وَدَمَّرْنا ما كانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَما كانُوا يَعْرِشُونَ » ؛ « 2 » « و ميراث داديم به قومى كه ضعيف شمرده شده بودند ، خاورهاى زمين و باخترهاى آن را كه مبارك گردانيده بوديم . و تمام گرديد كلمه ( و وعده ) نيكوى پروردگار تو بر بنى اسرائيل به سبب آنكه صبر كردند ؛ و ويران ساختيم آنچه را فرعون و قومش مىساختند و آنچه را كه افراشته بودند » . مسأله‌اى كه همواره مايه اميد مسلمانان منتظر و هسته مركزى انقلابات عليه

--> ( 1 ) . سوره اعراف ، آيه 128 . ( 2 ) . سوره اعراف ، آيه 137 .