« هركه در آسمان‌ها و زمين است ، خواه ناخواه مطيع فرمان خداست و همه به سوى او رجوع مىكنند » . و دليل بر كمال و پاكى و تنزّه او از تمام نقايص مىباشند : « يُسَبّحُ للَّهِ ما فِي السَّمواتِ وَما فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ » ؛ « 1 » « هرچه در آسمان‌ها و زمين است خدا را كه پادشاه منزه و مقتدر و داناست تسبيح مىكنند » . بر هر موجودى به حسب كمال مراتب وجودى خود و بر هر انسانى به حسب كمال مراتب انسانيت و تخلّق به اخلاق الهى ، اسم او و كلمه او صادق مىباشد . هرچه كمال فرد و نوع بيشتر باشد ، صدق اسم و كلمه بر او كامل‌تر خواهد شد . لذا در تفسير آيه شريفه : « وَللَّهِ الأْسْمآءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها » ؛ « 2 » « براى خدا نام‌هاى نيكويى است ، به وسيله آنها خدا را بخوانيد » . وارد شده است از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام : « نَحْنُ وَاللَّهِ الْأَسْمآءُ الْحُسْنَى الَّذِي لا يُقْبَلُ مِنْ أَحَدٍ طاعَةٌ إِلّا بِمَعْرِفَتِنا قالَ فَادْعُوهُ بِها » ؛ « 3 » « به خدا سوگند ! اسماء حسنى ماييم ؛ از احدى طاعتى پذيرفته نمىشود مگر به معرفت ما ، كه خدا فرمود : پس بخوانيد او را به آنها » . چون امام در بين تمام آيات و كلمات الهى ، آيت كبرى و تامّه و كلمه عليا

--> ( 1 ) . سوره جمعه ، آيه 1 . ( 2 ) . سوره اعراف ، آيه 180 . ( 3 ) . كافى ، كتاب التوحيد ، باب النوادر ، ح 4 .