ندارد ، و حدود و نظامات فقط از جانب خدا تعيين مىشود و جارى ساختن نظامات ديگر ، خروج عبوديت خدا و تجاوز به حريم حكومت و قوانين او است : « إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا للَّهِ أَمَرَ أَلّا تَعْبُدُوا إِلّآ إِيّاهُ » ؛ « 1 » « تنها حكم فرماى عالم وجود خدا است و امر فرموده كه جز او را عبادت نكنيد » . و آيه : « أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنزِلَ إِلَيْكَ وَما أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحاكَمُوا إِلَى الطّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلالًا بَعِيداً * وَإِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنكَ صُدُوداً » ؛ « 2 » « آيا ننگرى و عجب ندارى از حال كسانى كه گمان مىكنند بر آنچه كه به تو و قبل از تو نازل شده ، ايمان آورده‌اند ، چگونه باز مىخواهند طاغوت را حاكم خود كنند در صورتى كه مأمور بودند به طاغوت كافر شوند و شيطان مىخواهد كه آنان را گمراه كند گمراهى دورى * و چون به آنها گفته شد : به حكم خدا و رسول بازآييد ، منافقين را ببينى كه سخت مردم را از گرويدن به تو منع مىكنند » . قبول نظامات غير شرعى ، يك نوع پرستش و عبادت غير و مشركانه و خلاف عقيده توحيد و نظاماتى است كه منشأ و منبع آن توحيد است و با خالص كردن اطاعت براى خدا نيز مخالف است ، و فكراً و عملًا شرك است :

--> ( 1 ) . سوره يوسف ، آيه 40 . ( 2 ) . سوره نساء ، آيه 60 و 61 .