طاهرى عليهم السلام را خدا و معبود بداند ، يا ايشان را در الوهيت و ربوبيت و خالقيت و رازقيت شريك خدا بداند يا اينكه بگويد خدا در ايشان حلول كرده يا متّحد شده است يا اينكه بدون تعليم خدا و افاضهء او عالم به غيوب هستند ، يا آنكه براى ائمه نيز مقام پيغمبرى و نبوّت قائل باشد ، يا اينكه معتقد باشد كه با ولايت و محبّت خاندان رسالت ، حاجتى به عبادت و اطاعت ، و پرهيز از معاصى نيست ، و امثال اين عقايد كه يا شرك است و يا انكار ضرورى در هر دو صورت كفر است . 6 - مجارى فيض بعضى مىفرمايند : ذوات شريف رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمه هدى عليهم السلام مجارى وصول فيض خدا به ماسوى هستند . مقصود از اين بيان ، اگر جمع بين نظر حكما و اهل معقول و روايات و احاديث باشد ، بدين ترتيب كه بخواهند ، ميان اين رأى كه : « صادر اوّل و معلول اوّل و علّت ثانيه ، عقل اوّل است و پس از آن عقول و علل ديگر تا عقل عام‌تر » با احاديثى كه دلالت دارند بر اينكه : « أَوَّلُ ما خَلَقَ اللَّهُ ، نُورُ النَّبِيّ صلى الله عليه و آله » ؛ « 1 » « اولين چيزى كه خداوند خلق كرد نور رسول اكرم صلى الله عليه و آله بود » . وفق بدهند ، كه هم نظر حكما را در چگونگى حصول كثير از واحد و ربط حادث به قديم حفظ نمايند ، و هم اين احاديث را قبول كرده باشند ، و بگويند : « خلقت اشيا ، غير از صادر اوّل يا عقل اوّل يا نور رسول اكرم - هر تعبيرى كه نمايند - بدون واسطه ، محال و غير مقدور است » . و بگويند : « هر واسطه‌اى نيز در رساندن فيض به واسطه بعد از خود كه معلول او هم مىباشد - به ايجاب يا غير ايجاب - مثل علّت

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 54 ، ص 306 .