در اين رشته اگر چه سخن‌گفتن بيش از اين ، ذكر محامد ، مكارم اخلاق و مقامات بلند علم و عمل آن مرد خداست بسا متضمن تزكيه نفس مىشود ، اما كلام را كوتاه مىكنم . تصميم بر نوشتن خاطراتى از استاد آنچه كه باعث تأسف شديد است اين كه در اين مدت طولانى كه سعادت كسب فيض اين محضر قدسى براى من فراهم بود از يادداشت‌كردن و نوشتن گزارش همه روزه و جلسات يوميه كه حاوى نكات علمى و دقايق اخلاقى ، تربيتى ، تاريخى ، سياسى و فوايد مهم و گران‌بها بود غفلت نمودم ، در حالى كه اين گزارش‌ها مىتوانست مجموعه‌اى بزرگ از معارف اسلامى در همه رشته‌ها باشد ، اما موفقيت حاصل نشد . چند خاطره به هر جهت اين غفلت يا به دليل اشتغالات علمى و تحصيلى ، و يا ناشى از عدم توجه به اين نكته مهم بود كه اين يادداشت در دراز مدت از آثار مهم و باقى ماندنى خواهد شد . به هر حال ، اكنون پس از گذشت بيش از چهل سال از رحلت آن استاد جليل القدر ، بر آن شدم كه آنچه در گزارش‌هاى آن جلسات اتفاقاً به مناسبتى به خاطرم برسد يادداشت نمايم ، باشد كه به مقتضاى « عِنْدَ ذِكْرِ الصَّالِحِينَ