وضوح از جمله بعد ، حقيقت شقاوت نيز كه در اثر معصيت حاصل مىشود شناخته مىشود . شقى و بدبخت حقيقى كسى است كه عاصى و متخلف از دستورات خدا باشد و به اين حال بماند و بميرد و مستحق عذاب جاويدان گردد . بنابر ا ين سعادت حقيقى در جلب رضاى خدا و فوز به تقرّب به درگاه او و ملحق شدن به اوليا ، انبيا و حركت در خط آنهاست و تا انسان خود را به اين منزل نرساند اگر هرگونه موفقيت و كامرانى مادّى و جسمى داشته باشد خود را موفق و كامياب نمىداند فقط در سايه نعمت ايمان ، يقين ، رضا و تسليم است كه انسان خود را سعادتمند مىيابد ؛ سعادتى كه در دعا به اين‌گونه از خدا خواسته مىشود : « اللهم انى اسئلك ايماناً تباشربه قلبى و يقيناً صادقاً حتى اعلم انه لن يصيبنى الّا ما كتبت لى ورضنى من العيش بما قسمت لى » . « 1 » و خلاصهء بحث اين كه : سعادت حقيقى در ايمان به خداست و درك معارف يقينيّه و نيل به مقام توكل ، تفويض ، تسليم و رضاست كه بر حسب فرمايش مروى از على - عليه السلام - از اركان ايمان است كه فرمود : « الايمانُ لهُ اركانٌ اربَعَةٌ : التوكّل عَلَى اللَّه ، وَ تَفويضُ الامرِالَى اللَّه ،

--> ( 1 ) - مفاتيح الجنان ، دعاى سحرهاى ماه رمضان .