مفيد ، سودمند و موجب اميدوارى به موفقيت و پيشرفت و در عين حال جلب عنايات الهيّه و از عبادات است ؛ چون مفهوم آن اعتراف به عجز و ناتوانى بنده و فقرا به خداوند متعال است و لذا بايد انسان همه چيز و هر نعمتى را از خدا بخواهد و خدا را در رسيدن به تمام نعمتها مؤثر بداند حتى اگر وسايل ظاهرى موفقيت در امرى و مقصدى از هر جهت فراهم شده باشد بندهء عارف ، اهل بينش و بصيرت آن را از خدا مىخواهد ؛ چون علاوه بر آنكه فراهم شدن وسايل و اصل وسايل همه از خداست ، بقاى آنها نيز تا حصول مقصود با عنايت خدا مىباشد . بايد همه چيز را حتى - چنان كه در بعضى اخبار است - نمك طعام را هم از خدا خواست . و اين برنامه‌اى است كه تأثير آن در كمال نفس ، ترقى و سير معنوى بسيار مؤثر است . مع‌ذلك در اين گونه موارد گاهى برخى به عنوان رضا به قضاى الهى و تسليم امر او زبان به دعا باز نمىكنند و ثمرات تحمل بلا را بر دفع يا رفع آن بر مىگزينند ! و مانند حضرت سيدالشهداء - عليه السلام - كه در روز عاشورا هرگز خلاصى خود را از آن مصائب جانكاه كه مفهومش عدم نيل به درجه رفيعه شهادتى بود كه آن همه آثار عاليه و بركات متعاليه در احياى دين اسلام و بقاى شرع داشت ، طلب نكرد بلكه بر حسب روايات هرچه مصائب بيشتر بر او وارد مىشد چهرهء نورانيش بازتر و روشنتر مىشد و حالت رضايش