مشهد دعاست كه از اعظم مشاهد است . در كتاب عدّة الداعى از جابر انصارى روايت كرده است كه : « قال النبى صلّى اللَّه عليه و آله : ان العبد ليدعو اللَّه و هو يحبّه فيقول لجبرئيل : اقض لعبدى هذا حاجته و اخرها فانى احب ان لا ازال اسمع صوته ، و ان العبد ليدعواللَّه عز وجل و هو يبغضه فيقول : يا جبرئيل اقض لعبدى هذا حاجته و عجلها فانى اكره ان اسمع صوته » « 1 » . يعنى : « رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : بنده‌اى خدا را مىخواند و آن بنده دوست مىدارد خدا را يا او را خدا دوست مىدارد ، خدا به جبرئيل مىفرمايد : حاجت بنده‌ام را برآور و آن را به تأخير انداز ؛ زيرا من مىخواهم همواره صداى او را بشنوم . و بنده‌اى خداى عزّوجل را مىخواند و او را دشمن مىدارد پس خدا به جبرئيل مىفرمايد : حاجت اين بنده‌ام را با تعجيل برآور ؛ زيرا كراهت دارم صدايش را بشنوم » . چنان كه مىدانيم دعا گاه متضمن درخواست و تقاضاى حاجتى از حوايج دنيا يا آخرت است يا درخواست و حاجت در آن نيست و فقط بنده به خواندن خدا و گفتن يااللَّه ، يا رحمان ، يارحيم ، ياخالق ، يارازق ، يا قاضىالحاجات ، ياكافى المهمات ، ياسميع يا بصير و ساير اسماءاللَّه الحسنى اكتفا مىكند هر چند

--> ( 1 ) - عدةالداعى ، باب الاول في الحث على الدعا و يبعث عليه العقل و النقل ، ص 25 .